دختری از جنس پاییز

بعضے وقتا یڪیو دوست دارے…. ولے شرایط یہ جوریہ….. ڪہ هیچوقت نمیشہ بهم برسیڹ…….. اونوقتہ ڪہ مجبورے….. خودتو ڪم ڪم دور ڪنـــــ ے….. سرد شـــــ ے…. حاضرے خودت اذیت شـــــ ے……. حاضرے خودت تنهایـــــ ے……. همہ ے دردا رو تحمڸ ڪنـــــ ے……. تا اونیڪنہ دوسش دارے اذیت نشہ…… مجبورے بهش بگـــــ ے دیگہ نمیخوامت…… دیگہ دوست ندارم….. گفتڹ ایڹ حرفا واسہ آدم خیلــــــــــ ے سختہ……. قلبت از گفتنش درد میگیره…… ولـــــ ے طرف مقابلت…….. هیچڪدوم از اینارو نمیدونــــــــــہ……. فقط بهت میگــــــــــہ نامرد…… میگہ قلبمو شڪستـــــ ے..تنهام گذاشتـــــ ے…… ڪاش همد...

خـــــــــــــــدایا شبــــــ اول قبـــــــرم به حـــــرمت این همہ عذابے ڪہ ڪشی ــــــــدم و هیچے نگفتــــــــــم سڪـــــــوت ڪن مثــــــل روزایے ڪہ بایـــــد تو دهن خیلیـــــــــــا مےزدے امـــــــا سڪـــــــوت ڪردے....

خدایا اجازه هست کمی ناصبورےکنم؟؟ به بزرگی ات قسم از صبورے خسته ام ازفریادهایی که درگلویم خفه ماند از اشکهایی که هرشب بالشم راخیس میکند وتنها خودت شاهد آن هستی ازشکستنهای آرام و بی صدایم ازحرفهایی که زنده به گور شددردلم آسان نیست درپس خنده های مصنوعی گریه هایت رادر بی پناهی ات ودرپشت هزاران دروغ کوچک و بزرگ پنهان کنی...