یک حرفهایی می ماند بیخ گلوی آدم

کاش وقتای تنهایی یکی از تو ســآیـ ه
مثـل پسرخـآلـ ه میگفت :
نـــون بگیـرم (؟)
نفت بگیــرم (؟)
دلت گـرفتـ ه (؟)
منم میگفتم : آره …
بعـد فقط مے نشست کنـآرمو “سکـــــوت” مے کرد (!)
منم مث کلآه قـرمــزے سـرمو مے ذاشتمــ رو “زانـــوش” ..

✘✘✘

ﺩَﺭﺩﻫﺎﯼِ ﻣــــَﺮﺍ ﺍﮔَﺮ ﺑـــــِﺨﻮﺍﻫﯽ ﻫَﻢ ﻧِﻤﯿـﺘَﻮﺍﻧﯽ ﺑِﺨﻮﺍﻧــــﯽ
ﺍﯾﻨــﺠﺎ ﺩَﺭﺩﻫــﺎﯼِ ﻣـــَﺮﺍ ﺑﺎ ﺧُﻮﺩﮐﺎﺭِ ﺳِﻔﯿــﺪ ﻧِــﻮِﺷـــﺘِﻪ ﺍَﻧـــــﺪ
ﺑﺎﯾــــَﺪ ﺭﻭﺯِﮔﺎﺭَﺕ ﺳــﯿﺎﻩ ﺑﺎﺷــَﺪ ﮐــــِﻪ ﻫــﻤﺪَﺭﺩ ِ” ﻣــﻦ ” ﺑﺎﺷــﯽ